ახალი

1949 წლის გაეროს რეზოლუციის ტექსტი, რომელიც ითხოვს რეფერენდუმის ჩატარებას ქაშმირზე

1949 წლის გაეროს რეზოლუციის ტექსტი, რომელიც ითხოვს რეფერენდუმის ჩატარებას ქაშმირზე

პაკისტანი ინდოეთიდან 1947 წელს იყო მოჩუქურთმებული, როგორც მუსლიმთა საწინააღმდეგო წონა ინდოეთის ინდუსური მოსახლეობის მიმართ. ორივე ქვეყნის ჩრდილოეთით გაბატონებული მაჰმადიანი ქაშმირა გაიყო, მათ შორის ინდოეთი დომინირებს რეგიონის ორ მესამედს, ხოლო პაკისტანს - მესამედი.

ინდუისტთა მთავრის წინააღმდეგ აჯანყებამ განაპირობა ინდოეთის ჯარების შექმნა და ინდოეთის მცდელობა, რომ 1948 წელს გადაეღოთ მთელი ანექსია, პაკისტანთან ომის პროვოცირება მოახდინა, რამაც ჯარი და პასტუნის ტომების გაგზავნა რეგიონში. გაეროს კომისიამ მოითხოვა ორივე ქვეყნის ჯარების გაყვანა 1948 წლის აგვისტოში. 1949 წელს გაერომ შეასრულა ცეცხლის შეწყვეტა და ხუთკაციანი კომისია შეიქმნა არგენტინის, ბელგიის, კოლუმბიის, ჩეხოსლოვაკიის და შეერთებულ შტატებში. რეზოლუცია, რომელიც ითვალისწინებს რეფერენდუმს, ქაშმირის მომავლის გადაწყვეტის მიზნით. დადგენილია რეზოლუციის სრული ტექსტი, რომელსაც ინდოეთი არასოდეს დაუშვებია მისი განხორციელება.

კომისიის 1949 წლის 5 იანვრის დადგენილება

ინდოეთის და პაკისტანის გაერთიანებული ერების კომისიამ, რომელმაც მიიღო ინდოეთის და პაკისტანის მთავრობები, 1948 წლის 23 დეკემბრისა და 25 დეკემბრის კომუნიკაციებში, შესაბამისად, მათ მიიღეს შემდეგი პრინციპები, რომლებიც დამატებითად ითვლება კომისიის 1948 წლის 13 აგვისტოს დადგენილებაში:

1. ჯამუსა და ქაშმირის შტატების ინდოეთში ან პაკისტანში შეერთების საკითხი გადაწყდება თავისუფალი და მიუკერძოებელი პლებისციტის დემოკრატიული მეთოდით;

2. პლებისციტი იმართება მაშინ, როდესაც კომისიამ დაადგინა, რომ შედგა ცეცხლის შეწყვეტის და ცეცხლის შეწყვეტის შესახებ შეთანხმებები, რომლებიც გათვალისწინებულია კომისიის 1948 წლის 13 აგვისტოს დადგენილების I და II ნაწილებში, შესრულებულია და დასრულებულია საპლიზიტიციო ღონისძიებების მოწყობა;

3.

  • (ა) გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის გენერალური მდივანი, კომისიასთან შეთანხმებით, დაასახელებს პლებისციტის ადმინისტრატორს, რომელიც იქნება მაღალი საერთაშორისო თანამდებობის პირი და ამკვიდრებს საერთო ნდობას. მას ოფიციალურად დანიშნავენ ჯამუსა და ქაშმირის მთავრობა.
  • (ბ) პლებისციტის ადმინისტრატორი ჯემუსა და ქაშმირის შტატს ჩამოაყალიბებს უფლებამოსილებებად, რომელსაც იგი თვლის აუცილებელად, პლებისციტის ორგანიზებისა და წარმართვისთვის, ასევე პლებისციტის თავისუფლებისა და მიუკერძოებლობის უზრუნველსაყოფად.
  • (გ) პლებისციტის ადმინისტრატორს აქვს უფლებამოსილება დანიშნოს თანაშემწეების პერსონალი და შეასრულოს დაკვირვება, როგორც ეს მოითხოვს.

4.

  • (ა) კომისიის 1948 წლის 13 აგვისტოს დადგენილების I და II ნაწილების შესრულების შემდეგ, და როდესაც კომისია დარწმუნებულია, რომ სახელმწიფოში მშვიდობიანი პირობები აღდგა, კომისია და პლევისციტის ადმინისტრატორი განსაზღვრავენ, მთავრობასთან კონსულტაციით. ინდოეთი, ინდოეთის და სახელმწიფო შეიარაღებული ძალების საბოლოო განკარგვა, ამგვარი განკარგვა სახელმწიფოს უსაფრთხოების უზრუნველყოფისა და პლებისციტის თავისუფლების გათვალისწინებით.
  • (ბ) რაც შეეხება 13 აგვისტოს დადგენილების II ნაწილის II ნაწილში მოცემულ ტერიტორიას, შეიარაღებული ძალების საბოლოო განკარგვას ამ ადგილს განსაზღვრავენ კომისია და პლევისციტის ადმინისტრატორი ადგილობრივ ხელისუფლებასთან კონსულტაციით.

5. შტატში შემავალი ყველა სამოქალაქო და სამხედრო ორგანო და სახელმწიფოს ძირითადი პოლიტიკური ელემენტები მოეთხოვებათ თანამშრომლობა პლებისციტის ადმინისტრატორთან, პლებისციტის ჩატარების მომზადებაში.

6.

  • (ა) სახელმწიფოს ყველა მოქალაქეს, ვინც დატოვა ეს დარღვევების გამო, მოწვეული იქნებიან და თავისუფლდებიან დაბრუნდნენ და განახორციელონ თავიანთი უფლებები, როგორც ასეთი მოქალაქეები. რეპატრიაციის ხელშესაწყობად შეიქმნება ორი კომისია, რომელთა შემადგენლობაში შედიან ინდოეთის კანდიდატები, ხოლო მეორე პაკისტანის ნომინანტები. კომისია ფუნქციონირებს პლებისციტის ადმინისტრატორის ხელმძღვანელობით. ინდოეთის და პაკისტანის მთავრობები და ჯამუსა და ქაშმირის შტატში შემავალი ყველა ხელისუფლება ითანამშრომლებენ პლებისციტის ადმინისტრატორთან ამ დებულების ამოქმედების საქმეში.
  • (ბ) ყველა პირს (გარდა ქვეყნის მოქალაქეებისა), რომლებმაც 1947 წლის 15 აგვისტოს ან მას შემდეგ შევიდნენ იგი კანონიერი მიზნებისათვის, უნდა დაეტოვებინათ სახელმწიფო.

7. ჯემუსა და ქაშმირის შტატებში ყველა ხელისუფლება მიიღებს ვალდებულებას, უზრუნველყოს პლებისციტის ადმინისტრატორთან თანამშრომლობით, რომ:

  • (ა) არ არსებობს საფრთხე, იძულება ან დაშინება, მოსყიდვა ან სხვა არასასურველი გავლენა პლებისბიზში ამომრჩეველზე;
  • (ბ) შეზღუდვები არ არის დაწესებული კანონიერ პოლიტიკურ საქმიანობაზე მთელი ქვეყნის მასშტაბით. სახელმწიფოს ყველა სუბიექტი, განურჩევლად ქედის, კასტისა თუ მხარისა, უნდა იყოს უსაფრთხო და თავისუფალი საკუთარი შეხედულებისამებრ გამოხატვაში და კენჭისყრით კითხვისას, თუ როგორ მიიღებს სახელმწიფოს ინდოეთში ან პაკისტანში. სახელმწიფოში უნდა არსებობდეს პრესის, სიტყვისა და შეკრების თავისუფლება და მოგზაურობის თავისუფლება, მათ შორის კანონიერი შემოსვლისა და გასვლის თავისუფლება;
  • გ) ყველა პოლიტპატიმარი გაათავისუფლეს;
  • დ) სახელმწიფოების ყველა ნაწილში უმცირესობებს აქვთ სათანადო დაცვა; და
  • (ე) არ არსებობს ვიქტიმიზაცია.

8. პლებისციტის ადმინისტრატორს შეუძლია მიმართოს გაეროს ინდოეთისა და პაკისტანის პრობლემების საკითხებს, რომლებზეც მას დახმარება სჭირდება, და კომისიამ თავისი შეხედულებისამებრ შეიძლება მოუწოდოს პლებისბიტის ადმინისტრატორს განახორციელოს თავისი სახელით ნებისმიერი პასუხისმგებლობა, რომელზეც იგი დაეკისრა. ;

9. პლებისციტის დასასრულს, პლებისციტის ადმინისტრატორმა უნდა წარუდგინოს ანგარიში ამის შესახებ კომისიასა და ჯამუსა და ქაშმირის მთავრობას. შემდეგ, კომისია აცნობებს უშიშროების საბჭოს, აქვს თუ არა პლებისციტი თავისუფალი ან მიუკერძოებელი;

10. ზავის ხელშეკრულების ხელმოწერისთანავე, წინადადებების შესახებ დეტალური ინფორმაციის განხილვა მოხდება კომისიის 1948 წლის 13 აგვისტოს დადგენილების III ნაწილში გათვალისწინებულ კონსულტაციებში. პლებისციტის ადმინისტრატორი სრულყოფილად იქნება ჩართული ამ კონსულტაციებში;

გმობს ინდოეთის და პაკისტანის მთავრობებს, რომ მათ დაუყოვნებლივი მოქმედება მიიღეს ცეცხლის შეწყვეტის შესახებ, ძალაში შედის 1949 წლის 1 იანვრის შუაღამემდე ერთი წუთით ადრე, შეთანხმების თანახმად, რომელიც მიღებულია კომისიის 1948 წლის 13 აგვისტოს დადგენილებით; და

გადაწყვეტს უახლოეს მომავალში დაუბრუნდეს ქვე-კონტინენტს, შეასრულოს მასზე პასუხისმგებლობის დაკისრება 1948 წლის 13 აგვისტოს დადგენილებით და ზემოხსენებული პრინციპებით.